‘Dit is een kans die je niet mag laten liggen’

Verslag van de Raad op Straat bijeenkomst 23 oktober 2017 

Het leven is goed in de Polderwijk. Maar het kan altijd beter. Om te horen hoe het beter kan, bezocht de gemeenteraad maandagavond de wijk. In basisschool Panta Rhei verzamelden zich een flink aantal van de 19 gemeenteraadsleden die Zeewolde heeft en zo’n 25 buurtbewoners om met elkaar in gesprek te gaan. Op de agenda stonden met name drie thema’s: verbondenheid, leefbaarheid en veiligheid. En daar raakte men niet over uitgepraat.

De Raad komt naar je toe…

Het was de tweede editie van ‘De Raad op Straat’, waarbij de gemeenteraad de traditionele politieke arena van de raadzaal verlaat en de bewoners opzoekt. Een initiatief dat gewaardeerd wordt, dat blijkt.

‘De Polderwijk is de allernieuwste wijk van Zeewolde. We proberen er met elkaar iets goeds van te maken. Daarom willen we weten wat er speelt,’ opende burgemeester Gerrit Jan Gorter de avond.

Dat was niet tegen dovemansoren gericht. In vijf groepen gingen de raadsleden en buurtbewoners uiteen om de verdieping te zoeken. Aan de verschillende tafels werd druk gepraat, gedebatteerd en ook veel gelachen. Bij de centrale presentatie van wat er aan de tafels besproken was, bleken een aantal zorgen wijkbreed te leven.

Verkeersveiligheid

Met stip op één: de verkeersveiligheid, en dan met name die van de Kwartiermakerslaan en Gelderseweg. ‘De Kwartiermakerslaan is af en toe gewoon de A1,’ weet een oudere buurtbewoners. ‘Er wordt veel te hard gereden. Ik heb mijn kinderen verboden nog over te steken bij het zebrapad. Het is gewoon te gevaarlijk,’ zegt een moeder.

Het gevoel wordt breed gedeeld: beide wegen krijgen veel verkeer te verwerken, veelal van Zeewoldenaren, maar de wegen zijn ingericht als racebanen. Verkeersdrempels of andere maatregelen die de snelheid eruit halen, zijn broodnodig. ‘Want het is wachten op ongelukken.’

Het is overigens niet alleen de veiligheid die zorgen baart. ‘Het lawaai is ook verschrikkelijk. Het allerergste is die meneer met zijn quad. Ik word er soms gewoon wakker van. Nou ja, gewoon: af en toe maak ik een sprong in mijn bed…’

 

Saamhorigheid

Een ander item: de mandeligheid. Bewoners die met elkaar gemeenschappelijk groen beheren en onderhouden. Het zou voor saamhorigheid in de buurt moeten zorgen, maar het tegendeel is soms het geval. ‘De saamhorigheid wordt er juist door verstoord. Er zijn altijd een aantal personen die niet meedoen en meestal zijn dat dezelfde. Dat gaat tot bedreigingen en stenen door de ramen aan toe,’ weet een buurtbewoner.

Is die mandeligheid dan helemaal mislukt, wil een raadslid weten? ‘Nee, het heeft ook zijn goede kanten. Maar het zou goed zijn als we het met z’n allen zouden evalueren, zodat we ook kijken wat beter kan,’ zegt de één. Een ander is stelliger. ‘Wat mij betreft gaat al het onderhoud over naar de gemeente.’

Handhaving

Een derde item dat veel te horen is deze avond is een wat breder begrip: handhaving. Zoals bij het verbod op bouwverkeer in de Weerribben dat massaal genegeerd wordt. Of containers die een hele week buiten blijven staan of niet bij de opstalplaatsen worden neergezet. Of auto’s die in smalle straten verkeerd geparkeerd staan. Of onduidelijke bewegwijzering, waardoor auto’s juist in het mandelige groen parkeren in plaats van in de parkeerhavens iets verderop.

‘Handhaven hoort bij de gemeente en politie, niet bij bewoners! Het zou fijn zijn als er meer gehandhaafd werd’, is een veelgehoord geluid. Maar het is niet éénrichtingsverkeer. ‘U moet het de wijkbeheerder laten weten als er dingen niet in orde zijn. Vaak wordt het dan binnen een etmaal opgelost,’ zegt een raadslid. En dat je het samen moet doen, dat beseffen de buurtbewoners zich ook. ‘Wij hebben een Buurtwhatsappgroep en dat werkt harstikke goed. De gemeente zou dat wat meer moeten promoten, zodat andere straten en buurten dat ook gaan doen.’

De politiek aan zet

Natuurlijk, er is veel meer te horen deze avond. Over donkere plekken in de wijk, waar geen straatverlichting is. Over de huisartsen, die verhuisd zijn naar het Gildenveld, maar zich nog wel ‘Praktijk Polderwijk’ noemen. Over wateroverlast bij regen op straat en in de kruipruimtes. Over het Dwingelerveld, waar kavels nog steeds niet zijn bebouwd en bewoners dus al jaren in een bouwput leven.

Niet elk probleem kan de gemeente oplossen. Dat is dan de bijvangst van deze avond: meer begrip tussen bewoners en raadsleden onderling. ‘Maar ik hoop wel dat er wat mee gedaan wordt,’ zegt de moeder die zich zorgen maakt over de verkeersveiligheid na afloop. ‘Met die verwachting ben ik ook hierheen gekomen. Om te laten weten wat er in de wijk beter kan en moet. Dat je daar zo rechtstreeks met de gemeenteraadsleden over kan praten, dat is toch een kans die je niet mag laten liggen. Als het dan ook maar een vervolg heeft.’

Thema’s voor verkiezingen

Burgemeester Gorter denkt dat dat er wel in zit. ‘Ik ga natuurlijk geen politieke uitspraken doen, dat is aan de raad. Maar ik heb wel een aantal thema’s gehoord waarvan ik denk dat de gemeenteraad daar zeker over gaat nadenken.’ Daar had hij overigens ook nog een goede tip. ‘De acht fracties in de gemeenteraad gaan een belangrijk seizoen in: de verkiezingen komen er aan. Zij komen dan ook zelf met thema’s. En al die vergaderingen van die fracties zijn openbaar toegankelijk. Als je maar even laat weten dat je komt…’

Overheersend gevoel

Als er dan toch één overheersend gevoel boven komt drijven deze avond: het leven is goed in Zeewolde. Dat gevoel wordt gedeeld door de bewoners en raadsleden die al tientallen jaren in Zeewolde wonen, maar ook door de nieuwkomers in de nieuwste wijk van Zeewolde. ‘Het huis. De ruimte. Het weidse aanzicht van de polder,’ somt een nieuwkomer de aantrekkelijkheid van Zeewolde op. ‘Mijn partner komt uit Bilthoven. Ze wilde eigenlijk niet naar de polder, maar zei later “Ik wist niet wat me overkwam”. Als je hier in een winkel zegt dat je net in Zeewolde woont, krijg je een aardigheidje mee. Nou, dat zal je in Bilthoven niet gebeuren…’